| ◄▬ | 1948 | ▬► |
| September 1948 Inhuldiging Koningin Juliana |
| Mei 1948 Bisschoppelijk College te Weert bestaat 300 jaar |
September 1948 Inhuldiging Koningin Juliana
In september 1948 heb ik het voorrecht gehad, de inhuldiging van koningin Juliana in de Nieuwe Kerk te Amsterdam bij te wonen. Met dr. G. Bolkestein, de oud-minister van O.K. & W. , ging ik per auto naar Amsterdam en het verkeer was daar zo goed geregeld, dat wij zonder enig oponthoud bij de Nieuwe Kerk aankwamen en daar natuurlijk veel te vroeg waren. Dit leverde ons het voordeel op, dat wij vrijwel alle genodigden konden zien binnenkomen : de ministers van het juist opgetreden kabinet, de leden van de Kamers en van de Raad van State, de vreemde gezanten, de vorstelijke personen, de bisschoppen en tal van andere autoriteiten. De tijd van wachten was snel om. De plechtigheid zelve was in hoge mate indrukwekkend en de wijze, waarop de koningin sprak, heeft haar van die dag af een grote mate van goodwill bij het gehele Nederlandse volk verzekerd.
Mei 1948 Bisschoppelijk College te Weert bestaat 300 jaar
 |
Op 20 mei 1948 heb ik het voorrecht gehad, de minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen, dr. Jos.J. Gielen, te vertegenwoordigen bij de viering van het 300- jarig bestaan van het Bisschoppelijk College te Weert, waar ik in 1945 zulke aangename maanden had mogen doorbrengen. Ik voerde namens de minister het woord en mocht mededelen, dat het H.K.H. de Prinses-Regentes (tijdens de ziekte van Koningin Wilhelmina) behaagd had, de directeur van het College, P. Moors (sinds 1959 bisschop van Roermond) te benoemen tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.
Uit het Jaarboek 1949 van het Bisschoppelijk College te Weert :
Er zijn vele redevoeringen gehouden, voortreffelijk. Door bisschop en gouverneur, door burgemeester en raadslid, door stadsbestuurderen en burgers, door oud-leraren en oud-leerlingen, door de leerling en door de directeur. Met en zonder geschenken. In levende en dode talen.
Maar er was een woordvoerder, die door niemand overtroffen werd. Noch in woorden, noch in geschenken.
Of Mgr.Prof.Dr. Ferdinand Sassen ooit in een auto zat, bestuurd door de directeur van het College weten wij niet. Maar dat hij hem als bestuurder van het College leerde kennen en nog wel in de allermoeilijkste tijdsomstandigheden, dat staat in de geschiedenis. Hij is er vriend des huizes geworden. Niet als zodanig sprak hij. Maar de vertegenwoordiger der regering bleef toch de oudleraar in geschiedenis, professor in de wijsbegeerte, kenner der emancipatie, de vriend des huizes.
Een lange smalle aristocratische hand, ietwat stijfjes scharnierend in de elleboog onderlijnt de woorden.
Met dezelfde onpartijdigheid waarmee hij Pascal liet strijden tegen de Jesuieten, met dezelfde helderheid waarmee hij ons wijsgerig plafond stucadoorde, met dezelfde warmte waarmee hij ons sprak over de grote mannen onzer emancipatie, gaf hij zijn inzicht in de betekenis van dit jubileum, sprak hij de overtuiging uit der regering, dat dit jubileum gewaardeerd moest worden in de persoon van de Directeur :"...een man van betekenis ... en daarom waardig het officierschap in de Orde van Oranje-Nassau ...".
 |
 |
| ◄▬ | 1948 | ▬► |